قلمزني

در هزاره اول پيش از ميلاد فلزکاري و قلم‌زني در ايران از رونق و اعتبار ويژه‌اي برخوردار بوده‌است و آثار باارزشي از آن دوران بر جاي مانده که از جمله آن‌ها جام‌هاي طلاي مارليک است.

انواع سبک‌هاي قلم‌زني
1. برجسته‌کاري

در اين نوع قلم‌زني ابتدا پشت کار را قير کرده، سپس طرح را روي کار کاربن مي‌کنند و با استفاده از قلم نيم‌بر طرح را تثبيت مي‌کنند. پس از تثبيت طرح، قير را از پشت کار خارج کرده و اين بار سطح پردازش شده را قير اندود کرده و توسط قلم‌هايي که عبارت‌اند از قوشه، کف رو، کف تخت و… ظرف را برجسته مي‌کنند.

خطوط نيم‌بر شده در پشت کار، راهنماي عمل قلم‌زني است. پس از اينکه عمل برجسته‌کاري صورت گرفت، مجددا قير را به سمت اوليه برگردانده و در اين مرحله روسازي و زمينه کردن کار انجام مي‌شود.

2. نيمه برجسته‌کاري

در اين قلم‌زني به جاي استفاده از قلم‌هاي برجسته کاري از قلم‌هاي معمولي استفاده مي‌شود و به جاي اين‌که کار را از پشت برجسته کنند، از طرف مقابل آن قدر زمينه را پايين مي‌برند که سطح پردازش شده نمايان شود.

3. ريزه قلم‌زني

در اين روش، کار پس از قير شدن طراحي شده و سپس نيم‌بر و روسازي و زمينه مي‌شود که داراي برجستگي نيست و بيشتر از طرح‌هاي گل و مرغ اسليمي و… استفاده مي‌شود.

4. حکاکي

در اين روش کار، به جاي استفاده از چند قلم تنها از يک قلم استفاده شده و اين قلم، عمل قلم‌زني را انجام مي‌دهد. در واقع در اين نوع قلم‌زني، با استفاده از قلم تيزي گوشت فلز کنده مي‌شود.

5. مشبک‌کاري

در اين روش به جاي اينکه مثل ريزه قلم‌زني زمينه بزنند يا مثل برجسته‌کاري زمينه را بخوابانند، زمينه را از سطح فلز جدا مي‌کنند. از اين روش معمولا در قديم در ساخت چراغ‌هاي فانوسي و محل‌هايي که قرار است از آن‌ها آب عبور کند استفاده مي‌شد.